Poprzednia

ⓘ Wileńska Brygada Kawalerii



                                     

ⓘ Wileńska Brygada Kawalerii

Dowódcy brygady
  • płk kaw. Józef Tokarzewski IV 1922 - 21 X 1924 → inspektor formacji konnych KOP
  • płk SG / gen. bryg. Jan Kubin 1 XII 1924 - 31 III 1927 → stan spoczynku
  • płk dypl. kaw. Konstanty Drucki-Lubecki VIII – IX 1939
  • płk dypl. kaw. / gen. bryg. Rudolf Dreszer IV 1937 – VIII 1939 → dowódca GOKaw. Nr 1
  • płk SG / gen. bryg. Marian Przewłocki 14 IV 1927 - 12 V 1937 → dowódca Kresowej BK
Szefowie sztabu brygady
  • kpt. SG piech. Jerzy Stawiński VII 1926 - XI 1928 → 11 pp
  • mjr dypl. Jan Monwid-Olechnowicz 1 XI 1930 - VI 1934 → skład osobowy inspektora armii, gen. dyw. Juliusza Rómmla
  • mjr dypl. kaw. Jan Schaitter VI 1934 –? → zastępca dowódcy 13 puł
  • mjr SG art. Konstanty Kazimierz Ważyński XI 1928 - 1 XI 1930 → DOK III
  • mjr dypl. kaw. Jan Schaitter VIII - IX 1939
  • ppłk dypl. kaw. Jerzy Skrzydlewski do VIII 1939 → szef sztabu GOKaw. Nr 1
  • rtm. SG Antoni Gustaw Witkowski 1 X 1924 - VII 1926 → DOK III
  • rtm. AS Janusz Feliks Korczyński 1923
Obsada personalna w marcu 1939 roku
  • szef sztabu – ppłk dypl. kaw. Jerzy Skrzydlewski
  • oficer intendentury – kpt. int. Lubomir Jan Chrzanowski
  • dowódca brygady – gen. bryg. Rudolf Dreszer
  • zastępca dowódcy – płk dypl. kaw. Konstanty Drucki-Lubecki
  • II oficer sztabu – rtm. adm. Józef Sztukowski
  • dowódca łączności – mjr łączn. Wacław Orchowski
  • I oficer sztabu – kpt. dypl. art. Zenon Władysław Kropiński
  • oficer dyspozycyjny na kursie we Francji – kpt. dypl. art. Adam Franciszek Józef Ziętkowski
                                     

1. Udział w wojnie obronnej 1939

Wileńska Brygada Kawalerii pod dowództwem płk. dypl. Konstantego Druckiego-Lubeckiego wchodziła w skład Północnego Zgrupowania Armii "Prusy". W nocy z 31 sierpnia na 1 września wyładowała się w Koluszkach i Rogowie z transportu kolejowego. W dniach 2–5 września osłaniała Piotrków Trybunalski. Następnie wraz z innymi jednostkami wycofała się na przeprawy na Wiśle. 8 września po południu 4 Pułk Ułanów Zaniemeńskich został zaatakowany pod Jedlnią przez niemiecką 1 Dywizję Lekką gen. mjr. Friedricha Wilhelma von Loepera. Po godzinnej walce i stracie 2 czołgów Niemcy zrezygnowali z ataków czołowych i zaczęli obchodzić skrzydło pułku, który w związku z groźbą okrążenia musiał się wycofać. Na drugiej linii obrony pułk stawiał opór aż do wieczora, niszcząc kolejne 3 niemieckie czołgi. Następnie oddziały brygady wycofały się do rejonu Maciejowic, prowadząc po drodze działania osłaniające odwrót 13, 19 i 29 Dywizji Piechoty oraz przeprawy przez Wisłę. 4. Pułk Ułanów Zaniemeńskich bronił tej pozycji do popołudnia 9 września i po stracie dział przeciwpancernych ustąpił. Brygada nie wykonała zadania obrony przedmościa w Maciejowicach i wycofała się przedwcześnie na północ walka w obronie mostu nie trwała nawet godziny. Pułki otrzymały rozkaz do przeprawy w rejonie Magnuszewa na własną rękę i nie dysponując środkami przeprawowymi. W rezultacie Wileńska Brygada Kawalerii przestała się liczyć jako związek taktyczny. W ten sposób bez walki poniesiono bardzo duże straty. Wielu żołnierzy utonęło, a ciężki sprzęt pozostał na drugim brzegu.

Jednocześnie 23 Pułk Ułanów Grodzieńskich został odcięty od reszty brygady i rozpoczął walkę partyzancką w Górach Świętokrzyskich. 10 września Wileńska Brygada Kawalerii, po przeprawie miała się ześrodkować w lesie pod Łaskarzewem. Przybył tam dowódca brygady tylko z dowódcą łączności, ponieważ nie miał już swojego sztabu. O świcie tego samego dnia dowódca 4. Pułku Ułanów Zaniemeńskich z drugim szwadronem przemieścił się do lasu pod Łaskarzewem. Wobec nienapotkania pozostałych pododdziałów pułku ani innych oddziałów brygady, ruszył w rejon ześrodkowania Armii "Prusy" w pobliżu Lubartowa. Z kolei ppłk dypl. Józef Szostak po przeprawieniu 13 Pułku Ułanów Wileńskich przez Wisłę nie uformował go w kolumnę i nie poprowadził do Łaskarzewa, lecz rozkazał dowódcom szwadronów maszerować samodzielnie do Garwolina. Część pododdziałów dołączyła 13 września do pozostałych jednostek na czele z ppłk. Eugeniuszem Święcickim, który zbierał rozproszone pododdziały brygady. Następnego dnia podporządkowano je dowódcy Kombinowanej Brygady Kawalerii płk. Adamowi Zakrzewskiemu. Stoczyła ona walki na szlaku od Lubartowa do Majdanu Sopockiego, gdzie weszła następnie w skład Grupy Operacyjnej Kawalerii gen. bryg. Władysława Andersa. Podczas przebijania się na Węgry oddziały tej grupy zostały rozbite 26 września. Inna część Wileńskiej Brygady Kawalerii trafiła do brygady płk. Zakrzewskiego i wzięła udział w II bitwie tomaszowskiej, podczas której skapitulowała.

Gros Ośrodka Zapasowego brygady wzięło udział w obronie Wilna przed Armią Czerwoną 18 września. Następnie spieszony oddział został wycofany do Mejszagoły w celu osłony tego ośrodka jako najlepszego miejsca do ewakuacji polskich oddziałów z Wilna na Litwę. 20 września OZ brygady przeszedł na Litwę. Jeden ze szwadronów ośrodka wpadł w ręce sowieckie 21 września w lesie koło Nowo-Wilejki. W Pohulance poddał się Armii Czerwonej szwadron koni remontowych ośrodka.

                                     

2. Obsada personalna kwatery głównej

  • I oficer informacyjny - rtm. kontr. Wassan bek Totjew †21 IX 1939 Dub
  • I oficer operacyjny - kpt. dypl. art. Juliusz Szostak
  • oficer ordynansowy - por. Edward Kukiel-Krajowski † 1940 Charków
  • komendant Kwatery Głównej – mjr Tadeusz Nowakowski † 1940 Charków
  • kapelan – st. kpl. ks. Wacław Sankowski
  • kwatermistrz – kpt. dypl. art. Zenon Władysław Kropiński
  • dowódca brygady – płk dypl. kaw. Konstanty Drucki-Lubecki † 1940 Charków
  • oficer dyspozycyjny por. Kazimierz Szalewicz
  • II oficer informacyjny - rtm. Józef Sztukowski † 1940 Katyń
  • oficer intendentury - kpt. int. Lubomir Jan Chrzanowski † 1940 Charków
  • dowódca szwadronu sztabowego – rtm. rez. Witold Pruszyński † 1940 Charków
  • szef sztabu – mjr dypl. kaw. Jan Schaitter † 1940 Charków
  • II oficer operacyjny - rtm. dpl. Stanisław Kuczyński † 1940 Charków
                                     

3. Organizacja wojenna we wrześniu 1939 roku

  • 3 Lubelski Dywizjon Artylerii Konnej im. płk. Włodzimierza Potockiego – dowódca ppłk Józef Stanisław Droba
  • Kolumna Taborowa Kawalerii Nr 347
  • Kolumna Taborowa Kawalerii Nr 349
  • Pluton Sanitarny Konny Nr 83
  • Szwadron Łączności Nr 3 – dowódca kpt. Orzechowski
  • Kolumna Taborowa Kawalerii Nr 352
  • Bateria Artylerii Przeciwlotniczej Motorowa Nr 83 – dowódca ppor. Henryk Szperka
  • Szwadron Pionierów Nr 7 – dowódca rtm. Józef Lichtarowicz †20 VIII 1944 Langannerie, Francja
  • Ośrodek Zapasowy Wileńskiej Brygady Kawalerii w Nowej Wilejce – ppłk Józef Soniński-Grad
  • Kolumna Taborowa Kawalerii Nr 348
  • Sąd Polowy Nr 43
  • Kwatera Główna Wileńskiej Brygady Kawalerii
  • Pluton Konny Żandarmerii Nr 3 – dowódca NN
  • Poczta Polowa Nr 88
  • Kolumna Taborowa Kawalerii Nr 350
  • 23 Pułk Ułanów Grodzieńskich – dowódca ppłk dypl. Zygmunt Miłkowski zm. 1943 AK
  • Szwadron Kolarzy Nr 3 – dowódca ppor. Jerzy Majewski
  • Kolumna Taborowa Kawalerii Nr 351
  • Drużyna Parkowa Uzbrojenia Nr 342
  • Warsztat Taborowy Nr 342
  • 4 Pułk Ułanów Zaniemeńskich – dowódca ppłk Ludomir Wysocki
  • 33 Dywizjon Pancerny – dowódca kpt. Władysław Łubieński
  • 13 Pułk Ułanów Wileńskich – dowódca ppłk dypl. Józef Szostak
  • Samodzielny Pluton Karabinów Maszynowych Nr 3 – dowódca NN
  • Park Intendentury Nr 342
Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →