Poprzednia

ⓘ Michael Balzary



Michael Balzary
                                     

ⓘ Michael Balzary

Michael Peter Balzary, pseudonim artystyczny Flea – urodzony w Australii amerykański gitarzysta basowy, trębacz i aktor pochodzenia węgierskiego i irlandzkiego. Najdłużej związany z alternatywnym zespołem Red Hot Chili Peppers, którego jest współzałożycielem. W trakcie pracy z zespołem komponował i wykonywał różne rodzaje muzyki. Jego gra na gitarze basowej łączy mocny slapping z innymi, bardziej wyważonymi i melodyjnymi technikami. Poza Red Hot Chili Peppers Balzary współpracował z takimi artystami jak Jane’s Addiction, The Mars Volta i Alanis Morissette. Gra muzyka opiera się na funku i punk rocku. Jego muzyka gitarowa cechuje się prostotą i minimalizmem; Flea podkreśla, że skomplikowane elementy gry na gitarze powinny być używane mądrze i w wyważonych dawkach.

Pierwotnie talent muzyczny wiązał z karierą trębacza, nauczył się grać na gitarze basowej od swojego kolegi ze szkoły średniej, późniejszego członka Red Hot Chili Peppers, Hillela Slovaka, który potrzebował basisty do swojego zespołu What Is This?. Flea dołączył do zespołu, jednak opuścił go kilka miesięcy później, by zacząć współpracę z grupą Fear. Krótko później jednak powrócił do gry ze Slovakiem i po dołączeniu dwóch absolwentów tej samej szkoły średniej, Anthony’ego Kiedisa i Jacka Ironsa, utworzono Red Hot Chili Peppers. Flea wystąpił gościnnie w kilku filmach, np. Powrót do przyszłości II 1989, Moje własne Idaho 1991, "Las Vegas Parano” 1998 i Big Lebowski 1998.

W 2009 roku basista założył własną firmę produkującą gitary basowe Fleabass, mając na celu zapewnienie przystępnej cenowo alternatywy dla początkujących basistów, potwierdzeniem jakości jest fakt, że sam Flea czasem ich używa.

                                     

1.1. Życiorys Młodość

Flea urodził się w Melbourne 16 października 1962. Jego ojciec, Mick Balzary, był z zamiłowania wędkarzem i często zabierał syna na ryby. Gdy Flea miał pięć lat, przeniósł się wraz z rodziną do Rye w stanie Nowy Jork, gdzie ojciec zaczął kontynuować swoją karierę zawodową. W 1971 rodzice muzyka rozwiedli się i ojciec wrócił do Australii. Gitarzysta pozostał w Rye wraz ze swoim rodzeństwem i matką Patricią, która niebawem poślubiła muzyka jazzowego. Ojczym Balzaryego niejednokrotnie zapraszał przyjaciół z branży muzycznej do domu, w którym urządzał sesje improwizacyjne. Rodzina przeniosła się do Los Angeles, gdzie Flea zaczął pobierać lekcje gry na trąbce. Przez swoich nauczycieli był uważany za "cudowne dziecko trąbki”, którego talent był niemal równy geniuszowi Herba Elperta. W tym okresie Flea nie wykazywał zainteresowania muzyką rockową, jego idolami muzycznymi byli zaś tacy artyści jazzowi jak Miles Davis, Louis Armstrong i Dizzy Gillespie.

Ojczym muzyka był nałogowym alkoholikiem mającym problemy z prawem kilkakrotnie wdawał się w strzelaniny z policją. "Moje dzieciństwo było przepełnione przemocą i alkoholem”, powiedział Flea; "dorastałem w ciągłym strachu przed moimi rodzicami, zwłaszcza przed nastrojami mojego ojca. Postawa ta przysporzyła mi wiele kłopotów w późniejszym życiu. W wieku 13 lat muzyk uzależnił się od zażywania marihuany, którą palił codziennie.

Flea uczęszczał do Fairfax High School – pobyt w szkole zmienił jego muzyczne zainteresowania. Gitarzysta poznał tam Anthony’ego Kiedisa, z którym się zaprzyjaźnił. Kiedis później powiedział: "byliśmy połączeni przez siły przyjaźni i miłości, byliśmy jak papużki nierozłączki. Obaj byliśmy wyrzutkami społecznymi. Znaleźliśmy się nawzajem i ta znajomość przeistoczyła się w najlepszą i najdłuższą w moim życiu”. Kiedis wywarł wpływ na zainteresowania muzyczne Balzaryego, zwracając jego uwagę na muzykę rockową, przede wszystkim punk rock. Muzyk zawdzięcza swój pseudonim Kiedisowi, który użył po raz pierwszy przydomku Flea pol. pchła po jednej z narciarskich wycieczek; nazwa ma symbolizować niespokojne i kapryśne usposobienie gitarzysty.

                                     

1.2. Życiorys 1980–1984: Założenie Red Hot Chili Peppers

Bliskim przyjacielem gitarzysty był Hillel Slovak, gitarzysta amatorskiej grupy Anthym. Dotychczasowy gitarzysta zespołu nie satysfakcjonował jego członków, więc Slovak zaczął wykładać Balzaryemu podstawy gry na gitarze basowej. Po kilku miesiącach nauki Flea doszedł do wprawy i dołączył do zespołu. Krótko po dołączeniu do grupy Anthym wziął udział w lokalnej Bitwie Zespołów ang. Battle of the Bands i zajął 2. miejsce. W czasie pobytu w zespole Flea opanował technikę zwaną slappingiem, która okazała się później kluczowa dla stylu Red Hot Chili Peppers. Anthym dawał koncerty w lokalnych klubach nocnych, pomimo tego że wszyscy członkowie formacji byli niepełnoletni. Flea, Slovak, i Kiedis zostali przyjaciółmi i wielokrotnie spotykali się w celu zażywania narkotyków, m.in. LSD, heroiny, kokainy, amfetaminy.

Młodzi muzycy zostali fanami punkowego ruchu w Los Angeles. Flea zaczął intensywnie słuchać punk rocka: "Piękną rzeczą w punku jest ta intensywność, ta energia, to oddanie muzyce. Punk odrzuca koncepcję bycia gwiazdą. Myślę, że muzycy, którzy nie zwracają uwagi na punk, mają dziurę w swojej wiedzy, co utrudnia im porozumiewanie się z dzisiejszym światem”. Anthym zmienił nazwę na What Is This? i stał się ulubieńcem klubów nocnych – na każdy występ grupy przychodziło średnio ponad trzydzieści osób. Pomimo względnej popularności zespół był rozchwiany emocjonalnie więc Balzary opuścił formację i dołączył do grupy Fear. Mimo że Fear był w tamtym okresie dobrze prosperującym zespołem, Flea czuł się niezadowolony z pobytu w grupie i opuścił ją krótko po dołączeniu. Gitarzysta pomyślnie przeszedł przesłuchanie do zespołu Public Image Ltd, odrzucił jednak propozycję dołączenia do grupy; później ujawnił, że jedynym powodem poddania się przesłuchaniu była okazja odbycia sesji improwizacyjnej z liderem Public Image Ltd, Johnem Lydonem.

Slovak, Kiedis i Flea zaczęli komponować własną muzykę, czerpiąc inspirację z twórczości zespołu Defunkt. Balzary, Slovak, Kiedis i były perkusista Anthym Jack Irons założyli zespół Tony Flow and the Miraculously Majestic Masters of Mayhem. Grupa nagrała jedną piosenkę pt. "Out in L.A.”, która została wykonana tylko raz. Po pierwszym koncercie w The Rhythm Lounge właściciel baru zaprosił zespół na jeszcze jeden występ – z dwoma piosenkami zamiast jednej. Po zagraniu kilku koncertów nazwa zespołu została zmieniona na Red Hot Chili Peppers.

                                     

1.3. Życiorys 1984-1990: Cztery pierwsze albumy

Repertuar grupy wzrósł do dziewięciu utworów jako rezultat występowania w lokalnych klubach i barach. Red Hot Chili Peppers podpisali kontrakt z EMI i z zamierzeniem nagrania dema wstąpili do Bijou Studios. Tymczasem Irons i Slovak opuścili zespół, by kontynuować "poważniejszą” karierę z What Is This?. Flea zaakceptował odejście muzyków, doszedł jednak do wniosku, że Red Hot Chili Peppers przestanie bez nich istnieć. Razem z Kiedisem przyjęli do zespołu perkusistę Cliffa Martineza i gitarzystę Jacka Shermana w celu zapełnienia luki po Slovaku i Ironsie. Andy Gill, pierwotnie członek Gang of Four, zgodził się wyprodukować pierwsze nagranie formacji. Gill i Sherman popadli w konflikt z Kiedisem i Balzarym; producent i gitarzysta nie zgadzali się co do stylu zespołu, dźwięku i sposobu produkcji. Flea uważał, że album był "sztywny; był zupełną porażką”, ale przyznał, że "byliśmy on i Kiedis aroganccy i obrzydliwi”. Debiutancki album zespołu, The Red Hot Chili Peppers, został wydany 10 sierpnia 1984, nie okazał się jednak sukcesem komercyjnym i zebrał negatywne opinie od krytyków. Po zakończeniu krótkiej, ograniczonej jedynie do Stanów Zjednoczonych trasy koncertowej, z zespołu wydalony został Jack Sherman początek 1985. Po namowach Balzaryego do Red Hot Chili Peppers powrócił Slovak.

Funkowy muzyk George Clinton został zatrudniony przez zespół do wyprodukowania drugiego albumu, Freaky Styley. Clintona z zespołem łączyła silna więź przyjaźni. Flea później powiedział o Clintonie, że był to "najprzyjemniejszy człowiek na ziemi”. Freaky Styley został wydany w sierpniu 1985 i, co rozczarowało zespół, sprzedał się w nakładzie jedynie 75 000 egzemplarzy w ciągu pierwszych 5 miesięcy. Balzary nie przejawiał większego zainteresowania małą popularnością albumu. Do wyprodukowania następnego nagrania formacja zatrudniła Michaela Beinhorna, niebranego wcześniej pod uwagę. Tymczasem działalność oficjalnie zakończyła grupa What Is This? i w połowie 1986 do Red Hot Chili Peppers powrócił Jack Irons w międzyczasie z grupy został wydalony Martinez. Flea, Slovak i Kiedis zaczęli pogrążać się w nałogu narkotykowym, przez co ich wzajemne stosunki stały się bardzo napięte. Balzary skomentował sytuację: "Przestałem się bawić w zespole – nasze relacje przestały być zdrowe”. Kiedis w pełni uzależnił się od heroiny, pozostawiając resztę członków zespołu samych w trakcie pisania materiału na nowy album. Flea i Zeviar wzięli ślub, a niedługo potem urodziła się im córeczka, Clara. Kiedis został odizolowany od reszty członków zespołu i wysłany na miesięczną kurację odwykową. Wokalista pomyślnie przeszedł rehabilitację i wrócił do Los Angeles, by wraz z Red Hot Chili Peppers nagrać trzeci album studyjny, The Uplift Mofo Party Plan. Flea nazwał album "najbardziej rockowym” spośród wszystkich dotychczasowych wydawnictw formacji. The Uplift Mofo Party Plan okazał się nieco większym sukcesem komercyjnym niż dwie poprzednie płyty zespołu – został pozytywnie przyjęty przez krytyków i uplasował się na 148. miejscu listy Billboard 200. Po zakończeniu trasy koncertowej promującej album wzmógł się nałóg narkotykowy Slovaka. Flea zerwał przyjaźń z gitarzystą, przez co Slovak został odizolowany od zespołu i popadł w depresję. 28 czerwca 1988 Slovak został znaleziony martwy w swoim mieszkaniu – przyczyną śmierci było przedawkowanie heroiny. Flea powiedział: "Tak naprawdę nie wiedziałem, jak poradzić sobie z tą pustką i smutkiem, jaki ogarnął mnie po śmierci Hillela. Mam wrażenie, że Kiedis też nie mógł z tym żyć”. Irons, który najbardziej ze wszystkich członków formacji przeżył śmierć Slovaka, opuścił zespół.

Flea i Kiedis zawiesili tymczasowo działalność zespołu, jednak po kilku tygodniach zdecydowali się kontynuować działalność. Do Red Hot Chili Peppers dołączyli gitarzysta DeWayne "Blackbyrd” McKnight i perkusista D.H. Peligro, po czym grupa rozpoczęła nagrania do nowego albumu. Z czasem McKnight zaczął przejawiać brak zainteresowania członkostwem w zespole, ponadto jego styl nie korelował ze stylem grupy. Peligro przedstawił Balzaryemu Johna Frusciante – cała trójka wzięła razem udział w kilku sesjach improwizacyjnych. Flea był zafascynowany umiejętnościami Frusciante, a także zaskoczony jego znajomością repertuaru Red Hot Chili Peppers. Flea zdał sobie sprawę z tego, że Frusciante jest w stanie zapełnić dziurę stworzoną przez McKnighta. McKnight został wydalony z grupy, Frusciante przyjął zaś zaproszenie do dołączenia do zespołu. Peligro odszedł niedługo potem; jego miejsce zajął Chad Smith. Stosunki pomiędzy Balzarym i Zeviar tymczasem zaczęły się pogarszać; Balzary powrócił do codziennego zażywania marihuany. Na początku 1989 zespół zakończył nagrania do czwartego albumu studyjnego, Mothers Milk. Album został przyjęty przez krytykę z umiarkowanym entuzjazmem, zyskał jednak dużą uwagę na rynku muzycznym; uplasował się na 58. miejscu listy Billboard 200. Flea zagrał na trąbce na nagraniach do albumu Jane’s Addiction, Nothings Shocking 1988 oraz na gitarze basowej na albumie Stone Cold Rhymin autorstwa Young MC 1989. Wystąpił również w teledysku "Bust a Move”.



                                     

1.4. Życiorys 1990–1998: Międzynarodowy sukces i projekty poboczne

Trasa koncertowa promująca Mothers Milk wpłynęła niekorzystnie na stosunki w małżeństwie basisty. Z powodu złej sytuacji materialnej Flea zmuszony był nieustannie koncertować, przez co mało spędzał czasu z rodziną. Co więcej – Balzary i Smith zostali aresztowani z podejrzeniem o molestowanie seksualne po występie na antenie stacji telewizyjnej MTV. Oszacowano, że w tamtym okresie na każdy koncert formacji przychodziło ponad 1000 osób; Mothers Milk zdobyła status złotej płyty na początku 1990. Po powrocie Red Hot Chili Peppers do Los Angeles, Flea i Zeviar weszli w separację. Flea próbował zapomnieć o separacji i kłopotach małżeńskich, zażywając coraz większe ilości marihuany i uprawiając seks z przypadkowymi fankami zespołu.

Po zakończeniu trasy Red Hot Chili Peppers zerwali kontrakt z EMI i podpisał umowę z Warner Bros. Records. Rick Rubin, który wcześniej odrzucił propozycję wyprodukowania The Uplift Mofo Party Plan, zgodził się wyprodukować kolejne nagranie grupy. W porównaniu do dużego użycia techniki gitarowej zwanej slapem na poprzednich czterech albumach Flea postanowił na kolejnej płycie zastosować bardziej melodyjne riffy gitarowe. Rubin zaproponował nagranie albumu w The Mansion, willi należącej niegdyś do Harry’ego Houdiniego. Flea nazwał sytuację "płodną, sprzyjającą pisaniu tekstów i muzyki” i zaprosił swoją córkę Clarę do tymczasowego zamieszkania z nim w willi. Cały zespół z wyjątkiem Smitha zamieszkał tam na okres procesu nagrywania. W przerwach od pisania tekstów i nagrywania materiału Balzary przez większość czasu palił marihuanę wraz z Frusciante. Flea nazwał przeżycia towarzyszące nagrywaniu albumu najlepszymi w życiu.

Blood Sugar Sex Magik, wydany 24 września 1991, zyskał pozytywne oceny ze strony krytyki. Album uplasował się na 3. miejscu listy Billboard 200 oraz sprzedał się w nakładzie ponad 7 milionów egzemplarzy w samych Stanach Zjednoczonych. Dużym sukcesem okazała się również trasa koncertowa promująca album – średnio na każdy koncert przychodziło ponad 20 000 widzów. W ciągu amerykańskiego etapu trasy podróż po zachodnim wybrzeżu, m.in. Kalifornia Red Hot Chili Peppers towarzyszyła Nirvana. Wielka uwaga poświęcona zespołowi, a także jego wzrastająca popularność zaczęła dokuczać Frusciante, który z czasem zaczął nienawidzić siebie i swojej roli w zespole; muzyk opuścił zespół w trakcie japońskiego etapu trasy koncertowej. Na czas trasy do grupy dołączył Arik Marshall.

Marshall został wydalony z zespołu tuż po zakończeniu trasy; do formacji dołączył były gitarzysta Jane’s Addiction, Dave Navarro, który miał wziąć udział w nagrywaniu nowego albumu Red Hot Chili Peppers. Z uwagi na powracający nałóg narkotykowy Kiedisa i związana z tym niedyspozycyjność Flea był zmuszony przyjąć rolę autora tekstów, po raz pierwszy w karierze. Gitarzysta napisał większość utworu "Transcending” i intro do "Deep Kick” do piosenki tej Balzary napisał również tekst. Balzary napisał również tekst do utworu "Pea”, w którym zagrał na gitarze basowej i wystąpił w roli wokalisty. Wszystkie te trzy utwory pojawiły się na szóstym albumie studyjnym Red Hot Chili Peppers, One Hot Minute, wydanym 12 września 1995. Został przyjęty na rynku z umiarkowanym entuzjazmem oraz sprzedał się w mniejszym nakładzie niż Blood Sugar Sex Magik. Trasa koncertowa promująca album została skrócona w najwyższym możliwym stopniu ze względu na kontuzje odniesione przez Smitha i Kiedisa podczas koncertów; członkowie zespołu po zakończeniu trasy postanowili tymczasowo zawiesić działalność formacji. Flea zaczął uprawiać jogę i z czasem ograniczył zażywanie marihuany. W związku z brakiem aktywności Red Hot Chili Peppers Flea wziął udział wraz z Navarro w trasie koncertowej zespołu Jane’s Addiction tuż po wznowieniu działalności grupy 1997; basista zajął miejsce Erica Avery. W międzyczasie pojawił się plotki mówiące o rozpadzie zespołu, Navarro jednak powiedział: "Chcę zapewnić, że nie zamierzamy rozwiązać Red Hot Chili Peppers. ja i Flea cieszymy się z tego, że możemy pracować dla obu grup”.

Balzary poczynił również plany nagrania albumu solowego. Poprosił menadżera Chili Peppers, Lindy Goetza, o promocję jego debiutanckiego nagrania solowego i jego przyszłej solowej kariery. Ostatecznie muzyk zrezygnował ze swoich planów, chcąc poświęcić się pomocy innym artystom. Wystąpił na ponad 40 nagraniach w latach 1995-1998 m.in. Jagged Little Pill Alanis Morissette i Ball-Hog or Tugboat? Mike’a Watta. Współpracował z takimi muzykami jak Tori Amos i Michael Stipe nad utworem, który użyty w ścieżce dźwiękowej w filmie Don Juan DeMarco 1995. Navarro opuścił Red Hot Chili Peppers w 1998 – wtedy Flea zakwestionował sens istnienia zespołu: "dalszą karierę zespołu wyobrażałem sobie jedynie w wypadku, gdyby John wrócił do nas”. Frusciante pozostawał w silnym uzależnieniu narkotyków w latach 1993-1997, co doprowadziło go niemal do śmierci; na początku 1998 muzyk pomyślnie zakończył kurację odwykową. W lutym 1998 Flea zaproponował Frusciante powrót do zespołu – gitarzysta przyjął propozycję.

                                     

1.5. Życiorys od 1998: Californication, By the Way i Stadium Arcadium

Zespół, wraz z Frusciante, rozpoczął pisanie materiału na nowy album latem 1998 w garażu Balzaryego. On i Kiedis czuli się dość niepewnie podczas komponowania piosenek ze względu na przeciętny sukces komercyjny One Hot Minute. Niedługo przedtem Flea zakończył znajomość ze swoją długoletnią partnerką, Marissą Pouw, co spowodowało, że basista popadł w depresję. Basista pokonał chorobę, gdy jego córka, Clara, po kilku tygodniach płaczu zaczęła go pocieszać.

Flea zafascynował się muzyką elektroniczną, co spowodowało, że w czasie nagrywania Californication dopuścił się modulowania cyfrowego swoich riffów gitarowych. Sesja nagraniowa Californication trwała niespełna dwa tygodnie; dla porównania, nagrywanie One Hot Minute zajęło ponad rok. Californication został wydany 8 czerwca 1999 – zyskał bardzo pozytywne oceny krytyków i sprzedał się w nakładzie piętnastu milionów kopii na całym świecie – większym niż Blood Sugar Sex Magik. Formacja zagrała na festiwalu Woodstock 1999, gdzie Flea grał kompletnie nagi podobnie jak Reading and Leeds Festivals, i kilku innych koncertach wchodzących w skład trasy koncertowej promującej Californication.

Flea odniósł wrażenie, że system szkolnictwa publicznego w znaczącym stopniu zaniedbuje edukację muzyczną młodych ludzi i generalnie wszystkie zagadnienia powiązane ze sztuką. W odpowiedzi założył Silverlake Conservatory of Music, uczelnię pomagającą młodym ludziom poznawać tajniki muzyki. "Chcę pomóc, gdyż edukacja w szkołach nierzadko porzuca swój główny cel. Zniechęcają niektórych dzieciaków do szkoły, wyrzucając z niej zajęcia muzyczne”, argumentuje muzyk. "Dorastałem i uczęszczałem do publicznej szkoły w Los Angeles, byłem w klasie o profilu muzycznym. To była dla mnie naprawdę ważna rzecz, tego chciałem się trzymać. Bez muzyki wpadłbym w wiele kłopotów. Dzisiaj też żyją takie dzieciaki, podobne do mnie. Chciałem dać im coś, czego i ja doświadczyłem”.

Niemal cały rok 2001 Red Hot Chili Peppers poświęcili na pisanie nowego materiału na album By the Way. Członkowie zespołu zaczęli słuchać muzyki melodyjnej, co będzie miał duży wpływ na ostateczny kształt albumu. Frusciante przejął kontrolę nad procesem nagrywania i komponowania muzyki, co wywołało konflikt między nim i Balzarym. Gdy Flea dodał do swojej muzyki funkowy akord, spotykało się to ze sprzeciwem Frusciante. By the Way został wydany 9 lipca 2002 i zebrał pozytywne oceny od krytyków. Pomimo tego, ze album nie okazał się tak wielkim sukcesem jak Californication czy Blood Sugar Sex Magik, By the Way sprzedał się w nakładzie ok. dziewięciu milionów kopii na całym świecie. Ponadto trasa koncertowa promująca album okazał się dużym sukcesem komercyjnym – zespół zagrał trzy koncerty w Hyde Parku w Londynie dla łącznie ponad 250-tysięcznej publiczności. Koncerty te zostały uznane za najbardziej udane i najkosztowniejsze w historii grupa zainkasowała ponad 17 milionów dolarów.

Po zakończeniu trwającej dwa lata trasie koncertowej zespół zaczął pisać materiał na kolejny album, Stadium Arcadium. W 2005 Flea zaręczył się z Frankie Rayder, która urodziła ich córkę, Sunny Bebop, pod koniec tego roku. W odróżnieniu od By the Way w trakcie nagrywania Stadium Arcadium współpraca pomiędzy Frusciante i basistą układała się lepiej. Za inspirację do napisania albumu muzykom posłużyła twórczość takich artystów jak Jimi Hendrix, Jimmy Page i Eddie Van Halen. Dwupłytowy album został wydany 9 maja 2006, został przyjęty pozytywnie przez krytykę i sprzedał się w nakładzie ponad siedmiu milionów egzemplarzy w ciągu niespełna dwóch lat. W listopadzie 2007 wart niemal 5 milionów dolarów dom muzyka w Malibu spłonął w pożarze. Rezydencja nie była jednak jego głównym miejscem zamieszkania i była nieprzerwanie wynajmowana.

Po tym, jak zespół ogłosił zawieszenie działalności, Flea wstąpił na University of Southern California pod koniec 2008, gdzie studiuje teorię muzyki, kompozycje i grę na trąbce. Ponadto muzyk uczęszcza na różnego rodzaju kursy w celu udoskonalania swoich umiejętności: "fajnie jest dowiadywać się nowych rzeczy, gdyż nie wiem niemal nic. Grałem na trąbce w szkolnych zespołach. Uczyłem się tego, co mi się podobało, nie rozumiałem jednak, dlaczego dwa umiejętnie zagrane akordy układają się w całość, i jak instrument w ogóle wydaje dźwięk. poznawanie muzyki od strony technicznej, jej struktury – to dobra zabawa”. Flea również poczynił starania w celu nagrania solowego albumu instrumentalnego, który miałby być nagrany w jego domu; spodziewani goście to m.n. Patti Smith i chór ze szkoły Silverlake Conservatory.

                                     

2. Styl w muzyce

Flea prezentował kilka technik w czasie swojej kilkunastoletniej kariery – od techniki zwanej slapem po bardziej konwencjonalne i tradycyjne użycie gitary od czasu Blood Sugar Sex Magik. Greg Prato z serwisu Allmusic napisał, "łącząc typowo funkowe brzmienie gitary basowej z rockiem psychodelicznym, punkiem i hard rockiem, Flea wypracował nową technikę grania, która była naśladowana wiele razy przez innych muzyków”. Balzary jest uznawany za jednego z najlepszych basistów w historii; Greg Tate z magazynu Rolling Stone napisał: "gdyby w światku rocka była przyznawana nagroda Najbardziej Wartościowego Gitarzysty Basowego ang. Most Valuable Bass Player, Flea miałby duże szanse niemal każdego roku”. Lider The Smashing Pumpkins, Billy Corgan, powiedział, że gdy poznał Red Hot Chili Peppers w 1984, "Flea grał tak agresywnie, że niemal wywiercił sobie dziurę w nadgarstku; z powodu bólu wrzeszczał rozpaczliwie pomiędzy piosenkami. Jeden z widzów wbiegł na scenę i zaczął lać klej na dziurę w ręku Balzaryego”. Dźwięk muzyka jest również nierzadko warunkowany przez typ instrumentu, na którym gra w danym momencie. Przed nagraniem Californication nie wierzył, jak duże znaczenie ma typ gitary i sposób gry: "dla mnie to, co się liczyło, to twoje emocjonalne zaangażowanie i sposób uderzania w struny. I nadal tak sądzę”. Flea jest właścicielem gitary Fender Jazz Bass z 1961, którą ceni za "stary drewniany dźwięk”. Włożył wkład we wszystkie nagrania Red Hot Chili Peppers, grając na gitarze, ale również na trąbce, m.in. w utworach "Subway to Venus” i "Taste The Pain” z albumu Mothers Milk i "Torture Me” ze Stadium Arcadium.



                                     

2.1. Styl w muzyce Technika gry

Styl gry muzyka zmieniał się na przestrzeni lat. Podczas gry w zespole Fear jego styl grania skupiał się wokół tradycyjnych riffów rodem z punk rocka, zmieniał jednak styl po powstaniu Red Hot Chili Peppers. Do swojej muzyki zaczął dodawać technikę zwaną slapem, której inspiracją był Bootsy Collins. Technika ta spowodowała wzrost sławy muzyka na arenie rockowej i była niejednokrotnie kopiowana, przez co Flea postanowił zaprzestać używania jej tuż po wydaniu Mothers Milk. W konsekwencji techniki użyte na Blood Sugar Sex Magik odbiegają od używanych przez muzyka wcześniej i oscylują wokół melodyjnych i tradycyjnych gatunków muzycznych. Zmianie uległy również jego muzyczne przekonania: "Na Blood Sugar Sex Magik chciałem grać w sposób jak najprostszy. Zdałem sobie sprawę z tego, ze dotychczas grałem zbyt dużo. Teraz postanowiłem się wyluzować i grać połowę tego co przedtem. Gdy grasz mniej, staje się to bardziej ekscytujące – jest więcej miejsca, więcej czasu na wszystko. Mam więcej czasu na skupienie się na grze. Chcę robić dobrze to, co robię – wolę grać mniej, a dobrze, niż nie być skupionym i tłuc ogromną ilość akordów”. W czasie nagrywania One Hot Minute Flea włączył slapping do swojej filozofii mniej to więcej zamiast stosować skomplikowane techniki: "Nie mogę znaleźć jakiegoś skomplikowanego utworu na płycie; nawet ten cały slap jest łatwy. Wszystkie moje dźwięki są oryginalne, nie są przesterowane cyfrowo – i z tego jestem dumny. To, co gram, jest sprawą emocji i ascetycznego podejścia”. Spowodowało to zmianę sposobu pisania muzyka przez gitarzystę – Flea przestał uczestniczyć wraz z zespołem w jam sessions: "One Hot Minute jest albumem, w nagraniach do którego nie wykonywaliśmy prawie w ogóle sesji improwizacyjnych. W taki sposób powstała tylko jedna piosenka, "Deep Kick”. Większość materiału powstała w wyniku mojego długotrwałego siedzenia nad gitarą i długim dopracowywaniem każdego utworu.

Flea objawił zainteresowanie muzyką elektroniczną w czasie nagrań do Californication, toteż zaczął modulować dźwięk swojej gitary basowej za pomocą syntezatorów: "wierzę, że najbardziej ekscytującą formą muzyki jest właśnie elektronika, nie mam co do tego wątpliwości”. Zrezygnował jednak z tego procederu, gdyż spostrzegł, że jego interesy rozmijają się z zamierzeniami muzycznymi Frusciante. Na Californication basista powrócił do bardziej funkowych akordów niż to miało miejsce na One Hot Minute. Z kolei na By the Way muzyk odszedł od wpływów funkowych. Balzary miał wrażenie, że akordy napisane dla niego przez Frusciante nie wpasowywały się w jego technikę gry; do dzisiaj uważa, że album jest zbyt mało melodyjny, jednak: "jest to rezultat współpracy każdego z nas będącymi tymi, którymi naprawdę jesteśmy. Nasz sposób komponowania muzyki jest dość specyficzny”.

                                     

2.2. Styl w muzyce Wpływ i inspiracje

Ojczym muzyka był artystą bebop, improwizatorem; na początku swojej kariery zafascynował się grą na trąbce. Balzary swoje zafascynowanie muzyką jazzową zawdzięcza takim muzykom jak Miles Davis, Charlie Parker, Louis Armstrong, John Coltrane i Dizzy Gillespie. Po tym, jak Kiedis zainteresował Balzaryego muzyką rockową i punkiem, idolami muzycznymi muzykami stali się tacy artyści jak The Germs, Styx, David Bowie i Defunkt. Przed nagraniem Blood Sugar Sex Magik inspiracją dla basisty byli tacy muzycy jak Bootsy Collins, Parliament – Funkadelic, Sly & the Family Stone i The Meters. Zainteresowania i przekonania muzyczne basisty odcisnęły piętno na pierwszych czterech albumach grupy do Mothers Milk. Na początku lat 90. Flea zainteresował się zespołami punkowymi, które "grały najszybciej i najostrzej jak mogły”, porzucił jednak te zamiłowania w trakcie nagrywania Blood Sugar Sex Magik – "byłem taki zły, taki niepoukładany. to było wszystko wielkie gówno”. Na Californication i By the Way zaczerpnął inspirację od zespołów takich jak The Cure, Joy Division i Siouxsie & the Banshees, a także zainteresował się nową falą. Podczas nagrywania Stadium Arcadium odszedł od słuchania muzyki melodyjnej której słuchał w trakcie nagrywania poprzednich dwóch płyt, czerpał zaś inspirację z gry takich gitarzystów jak Jimi Hendrix, Eddie Van Halen i Jimmy Page.

                                     

3. Kariera filmowa i występy w telewizji

Flea prowadził dość aktywną karierę aktorską w połowie lat 80. Jego pierwsza rola to rola punka Razzle w filmie Suburbia w reżyserii Penelope Spheeris 1984. Niedługo potem wystąpił wraz z kolegami z Red Hot Chili Peppers w filmie Thrashin 1986. Wystąpił jako Needles w filmach Powrót do przyszłości II 1989 i Powrót do przyszłości III 1990; w wywiadzie dotyczącym cz. II nazwał ją "śmieciem stworzonym za miliony dolarów”. Zagrał epizod w filmie Moje własne Idaho 1991 jako Budd. Muzyk zagrał w kilku filmach w latach 90. – Son in Law 1993; jako człowiek wykonujący tatuaże, Pościg 1994; kierowca ciężarówki, Las Vegas Parano 1997; hippis i Big Lebowski 1998; nihilista. Użyczył również głosu w serialu animowanym Dzika rodzinka Donnie.

W 1991 Red Hot Chili Peppers wydali czarno-biały film dokumentalny traktujący o procesie nagrywania Blood Sugar Sex Magik, Funky Monks. Formacja wydała dwie płyty z zapisami koncertów – Off the Map 2001 i Live at Slane Castle 2003 – występ ten odbył się przy ponad 80-tysięcznej publiczności. Balzary wystąpił w kilku programach telewizyjnych razem z pozostałymi członkami Red Hot Chili Peppers. Kilka miesięcy przed odejściem Frusciante w 1992, zespół zagrał dwie piosenki w programie Saturday Night Live – Kiedis uznał występ za kompromitację z powodu celowo niepoprawnej gry Frusciante. Pod koniec tego roku grupa wystąpiła w jednym z odcinków serialu The Simpsons, "Krusty Gets Kancelled”. Na festiwalu Woodstock 1994 Kiedis zaproponował, by zespół zagrał kilka pierwszych piosenek w metalowych kombinezonach z dużymi żarówkami na głowach. Basista wyraził obiekcje, jednak ostatecznie zgodził się: "gdy zaczęliśmy grać, liczyła się tylko energia”. W 1992 Flea wziął udział w programie The Ben Stiller Show, w którym Flea wygrywa ze Stillerem mecz koszykówki. Na festiwalu Woodstock 1999 gitarzysta zagrał koncert nagi. Zespół zagrał trzykrotnie w programie Late Night with David Letterman.

                                     

4. Instrumentarium

Menedżerem Balzaryego odpowiedzialnym za jego sprzęt jest David Lee, zaś menedżerami odpowiedzialnymi za trasy koncertowe muzyka są Jon Pope i Louis Mathieu.

Użytkownicy również szukali:

anthony kiedis, clara balzary, flea tłumacz, john frusciante, michael balzary melody ehsani, Balzary, Michael, michael, balzary, chad smith, clara balzary, john frusciante, flea tumacz, Michael Balzary, kiedis, melody, chad, smith, clara, john, frusciante, flea, tumacz, ehsani, anthony, anthony kiedis, michael balzary melody ehsani, michael balzary, ludzie związani z wartą. michael balzary,

...

Wielojęzycznym słowniku

Tłumaczenie

Anthony kiedis.

Michael Flea Balzary – Wydawnictwo SQN. Legendarnego basistyautorstwaMichael Balzary ✔️ Zamów online w the Children Wspomnienia legendarnego basisty Michael Balzary. Clara balzary. Autor Michael Flea Balzary. Michael Flea Balzary. Zobacz jako Siatka Lista. Produkty 2. Sortuj wg. Pozycja, Nazwa produktu, Cena, Data wydania. Ustaw kierunek malejący. Pokaż. Gitary basowe Fleabass, gitara sygnowane Balzary Konsbud Audio. Tanie Książki 2019 michael balzary, do 927 zł porównanie cen w sklepach internetowych. Polecamy Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego.





Flea. Acid for the Children. Wspomnienia BUKOTEKA.

Michael Peter Balzary Flea. 2138 osób lubi to 1 osoba mówi o tym. baixista do red hot chili peppers. Red Hot Chili Peppers THE ROCKFERRY MUZYKA Find your. Red Hot Chili Peppers. Poniżej wyświetlono 17 spośród wszystkich 17 stron tej kategorii.! Red Hot Chili Peppers. B. Michael Balzary Blizna autobiografia. Michael Peter Balzary Flea Informacje Facebook. Zapisano z. Red Hot Chili Peppers Photo: Flea Michael Balzary. 16.10.2013: Happy 51st Birthday, Mr. Flea of Red Hot Chili Peppers and Atoms.


Flea Basista funk Artysta muzyczny Michael Balzary Muzyka.

Wszystkie premiery w jednym miejscu. Znajdują się tu nowości z szeroko pojętej sfery rozrywki, a więc filmy, muzyka, książki oraz gry komputerowe. Jednak to. Flea Księgarnia internetowa. Autor Michael Flea Balzary. Poznaj eksiążki pisarzy wyróżnionych Nagrodą NIKE, Literacką Nagrodą Nobla czy Bookerem i nadrabiaj czytelnicze zaległości.





Tanie Książki michael balzary 2019 do 927 zł Ceneo.

Naprawdę nazywa się Michael Peter Balzary. Urodził się w Melbourne w 1962 roku, ale większość życia spędził w Stanach Zjednoczonych,. Flea Acid for the Children Wspomnienia niePrzeczytane. Michael Balzary. Flea Acid for the Children Wspomnienia legendarnego basisty. 44.99 zł. 2788. 38% oszczędzasz 17.11 zł. Do koszyka. Wyślemy w ciągu 24h. Michael balzary Teraz Muzyka Teraz Rock. Flea Michael Flea Balzary, basista zespołu Red Hot Chili Peppers urodził się 16 października 1962 roku w australijskim Melbourne. Stamtąd rodzice Michela. Basista Red Hot Chili Peppers: mówiliśmy na siebie Bracia. 17 zł: Acid for the children Michael Flea Balzary. Książka używana, w bardzo dobrym stanie. Odbiór w okolicach C.H. Wola Park lub wysyłka 14 zł paczka.


MICHAEL FLEA BALZARY Autor Książki.

Anthony Kiedis, Chad Smith, John Frusciante, Michael Balzary Tekst: Anthony Kiedis, Chad Smith, John Frusciante, Michael Balzary Czas wykonania:. Michael Peter Balzary live and achievements Angielski. Narkotykowe jazdy, autostopowe przygody i noclegi z bezdomnymi Flea, basista grupy Red Hot Chili Peppers, w młodzieńczych latach nie opływał w luksusy. Michael Balzary wszystkie książki w Ta. Gitary basowe Fleabass to autorski pomysł Michael Balzary, dostępne są modele Sunny Bass, Water Bass, Punk Bass, The Wild One. Balzary, Michael Peter ia.pl film, newsy, recenzje. Michael Balzary to basista i współzałożyciel zespołu rockowego Red Hot Chili Peppers powstałego w 1983 roku w Los Angeles. Autobiograficzna książka jest. Michael Balzary. Serwis dla miłośników książek. Opinie, recenzje książek i oceny czytelników, wirtualna biblioteczka i rekomendacje książek. Tysiące opinii, dobrych książek i.





Flea Acid for the Children Wspomnienia legendarnego basisty.

Balzary Michael. Flea Acid for the Children Wspomnienia legendarnego basisty. Oprawa: miękka ze skrzydełkami Wysyłamy w: Realizacja 3 5 dni roboczych. Michael Flea Balzary ebooki, audiobooki i książki Legimi online. Data imiejsce urodzenia. Michael balzary jak Plakaty, Obrazy i Fototapety na ściany na. 16 października 1962 58lat,.


Biografie i dzienniki michael balzary michael balzary.

The gutter lows youd want from an LA street rat turned world famous rock star. Michael Peter Balzary was born in Melbourne, Australia, on October 16, 1962. Californication Notesland. Michael Peter Balzary, znany lepiej jako Flea, wziął ślub. Basista Red Hot Chili Peppers poślubił projektantkę Melody Ehsani. Uroczystość odbyła. Zaręczyny Michael Balzary były 2 miesiące temu. Już jest po ślubie. Biografie i dzienniki michael balzary porównanie cen w sklepach internetowych. Polecamy Flea. Acid for the Children. Wspomnienia legendarnego basisty. Flea. Acid for the Children. Wspomnienia Tania Książka. Michael balzary Najgorętsze Plotki, Newsy, Zdjęcia i Wideo w. Michael balzary Pudelek. Zespół założyło czterech kolegów ze szkoły średniej w Fairfax w Kalifornii w 1983 roku: Flea właściwie Michael Balzary, Anthony Kiedis, Jack.





Flea. Acid for the Children Michael Flea Balzary Książka Gandalf.

Książka Flea. Acid for the Children Wspomnienia legendarnego basisty Red Hot Chili Peppers Michael Flea Balzary, SQN Sine Qua Non, 26. Michael Flea Balzary nowa książka, premiera i data wydania. Michael Balzary nie był aniołkiem ale to Anioły, jak często powtarza, uchroniły go od marnego losu i śmierci. Zresztą tytuł książki nie jest. Flea Acid for the Children Wspomnienia Chodnik Literacki. Zobacz najpopularniejsze wiadomości dnia! Sprawdź, co internauci uznali za ważne i nie trać czasu na przekopywanie się przez dziesiątki newsów. Wejdź!. Flea fragmenty książki Acid For the Children. Instrument Keyboard Kompozytor john anthony frusciante, anthony kiedis, chad gaylord smith, michael balzary Autor john anthony frusciante, anthony kiedis,.


...
Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →